Şekerci, idare ile mevzuat arasındaki farka dikkat çekerek, “İnsanlar idare edilir, kurumlar ise mevzuatla yönetilir. Mevzuat yönetimin kabuğu, idare sanatı ise özüdür” dedi. Mevzuatın kamu düzeni için gerekli olduğunu vurgulayan Şekerci, asıl meselenin mevzuatı insan yararına uygulayabilmek olduğunu belirtti.

İyi yöneticiliğin, yalnızca kurallara bağlı kalmak değil; ihtiyaçlara öncelik verebilen, sorumluluk alabilen ve insani boyutu gözeten kararlar alabilmek olduğunu dile getiren Şekerci, bu anlayışın risk yönetimi ve inisiyatif kullanma becerisi gerektirdiğini söyledi.

Bürokrasinin zamanla insan memnuniyetini geri plana ittiğini savunan Şekerci, kavramın kökenine atıfta bulunarak, bürokrasinin “masaların egemenliği” anlamına geldiğini ve bu anlayışın insanı ikinci plana düşürdüğünü ifade etti. Bu durumun, “İnsanı yaşat ki devlet yaşasın” anlayışıyla çeliştiğini dile getirdi.

Yöneticilerin göreve başlarken tevazu bilincini esas alması gerektiğini belirten Şekerci, “hiçlik makamı” kavramına dikkat çekti. Nasreddin Hoca’dan aktarılan bir kıssa üzerinden makamların geçiciliğine vurgu yapan Şekerci, yöneticilikte asıl olanın makam değil, hizmet olduğunu söyledi.

Açıklamasının sonunda Şekerci, insanları dosya veya sayı olarak gören bürokratik yaklaşımın düzen sağlayabileceğini ancak insanı ihmal ettiğini belirterek, “Hangi makamda olunursa olunsun, yöneticilik görevi ‘hiçlik makamı’ bilinciyle başlamalıdır” ifadelerini kullandı.